|
Ayrıca tekstile talep sürekli
olarak artmaktadır. Daha şimdiden bütün dünyada yılda 19 Milyon
ton pamuk 340.000 kilometre karelik bir ekim sahasında ekilmektedir; bunun
için dünyanın pestisid tüketiminin %50´si kullanılmaktadır. Bir
kili pamuk dokusunun tedarik edilmesi için 15 20 kilovat saat enerji ve 100
litre su tüketilmektedir. Eğer bizden sonra gelenler için dünyayı ve
bozulmamış bir doğayı korumak istiyorsak, eski
elbiselerimizi her neşekilde olursa olsun- kullanım devirine tekrar
sokmamız şarttır.
Bundan birileri para kazanıyor mu?
Bir çok çöp oluşturan konuda toplama masrafları gittikçe artan bir oranda sebep
olana veya üreticiye yüklenmektedir. Tekstil-recycling´inde ise bu böyle değildir.
Daha çok orta ölçekli branşımız yüksek teknik standartları ve en sona
kalan maddelerin bedel ödeyerek değerlendirilmesini eski elbiselerin pazarlanmasından
elde edilen gelir ile finanse etmektedir. Kullanılmış elbislerin
taşınması, tasnif edilmesi, depolanması ve tekrar taşınması
gereklidir, kalan çöpün ücret ödeyerek bertaraf edilmesi gereklidir. Yalnızca Almanya´da
700.000 ton olması itibarıyla bütün bunlar çok paraya mal olmaktadır. Avrupa
tekstil dönüşümcülerinin (recycler) hizmetleri olmasa bu tekstil ürünlerinin ev çöpü
olarak bertaraf edilmesi gerekirdi ve bu kamu bütçesine ton başına € 500
olarak yük olurdu. Tekstil recycling tasnif işletmelerinin işidir, yüksek gider
ve yaratılan iş yerlerinin finanse edilebilmesi için tabiiki bundan para
kazanmalıdırlar.
|
|
